เคยรู้สึกใช่ไหมว่า .. ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม... กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน..

 

ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน

อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน.. เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม ...พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น

 

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา ..

ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน .. ไม่เคยรับรู้ว่า ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน

 

แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้ เพียงแค่นั้น ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ..

ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ ...

 

การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน...บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต.. ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม.. ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม ปล่อยทุกอย่าง!ให้เป็นหน้าที่ของเวลา ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย... ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหารย์..

 

เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป เพราะวันหนึ่ง คุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณ มิได้ไร้ค่า ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดีดีไป เพราะระยะห่าง ที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน เพราะบางทีมันก็ทรมาน มากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก..

 

แล้วคุณล่ะ เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..

เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึก กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ใกล้ หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสน ไกล กันบ้างไหม.???

 

เคยคิดกันบ้างไหมว่า ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน ...

 

แล้วคนที่รอ จะต้องรอไปจนถึงเมื่อไหร่กัน...

 

 

ปี 2006 กำลังจะผ่านไปแล้ว อะไรที่ไม่ดีๆก็ให้ผ่านๆไปละกัน

ส่วนอะไรที่มันดีๆ ก็ขอจุ๊บแจงเอาไว้เป็นของส่วนตัว ไม่คืน ไม่ขาย

 

แต่ละวันๆก็มีหลากหลายเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาให้ขำ ให้เศร้า ให้เหนื่อย ให้ล้า

เป็นความทรงจำที่ดีบ้าง ไม่ค่อยดีบ้าง.. ก็เอาวะ มันผ่านมาแล้วนี่นา

 

ในฐานะที่เรา (ถูกยัดเยียดให้) เข้ามาอยู่ในสมาคมห้อยโหน (คาน) แห่งชาติ

(กรรมจริงๆ  จะมาซ้ำเติมกันทำไมเนี่ย)

เอาล่ะ ไหนๆก็ไหนๆละ ในเมื่อเป็นสมาชิกของสมาคมนี้เข้าไปแล้วก็ต้องเป็นสมาชิกที่ดีล่ะนะ

 

และเพื่อให้เป็นการสอดคล้องกับเรื่องฮิตๆกันช่วงสิ้นปี เช่น การจัดลำดับอะไรต่างๆสุดยอดแห่งปี

เราก็ขอตามกระแสมั่งละกัน... เนอะ

 

อ้าวววววว เข้ามาบอกกันหน่อยละกันว่าใครเป็น

"สุดยอดคนน่ากิ๊กแห่งปี" ในใจสาวสวยใสไร้....คู่ เอิ๊กๆๆ

 

ส่วนเรา.. ขอให้คะแนน "ดนัย อุดมโชค" เป็น 10 คับพ้ม!!!

Time is flying by.....

 

Is this the time to be back and... to face the real life????

Is the feeling of happiness gonna be just a memory???

 

Many people say "the happiness won't be with you that long... coz life is tough and we're born to pay for it"

I do agree with them.. indeed!!

 

Everything, in my overseas life, give me the pleasure.. Yes!! It's the pleasure...

Besides, it's my great opportunity.. Thanks to you, my dad...

 

Time flies by, we've to grab any opportunities with both hands. Don't let it go without doing nothing.

I'm pretty sure that in the limited time I have over here I spent it worthily.

 

Oh....... Time is flying by just like a dream

Anyways, no worry friends.. the world is my oyster.. I'm gonna get my chance to be back the dream...

Because... my time to see the world won't be finished that easy... I love the ways of world!!!

...............

...................

.........................

 

Has anybody faced the feeling of loving someone...

.... someone that you should NOT think of him/her in that way???

 

I'm facing that kinda feeling now.. And don't know what should I do?

 

Maybe it's just the feeling of happiness.

Maybe it's just the feeling of freshness.

And I know, the feeling of sadness is coming.

 

Many people say "Love and Tear... always come together"

As the Happiness and the Sadness have a thin sting between them.

Can you imagine, how is it gonna be if the thin sting is broken............

That is Love...

 

People are happy because of love and at the same time they are willing to cry for it.

 

How powerful it is!!

 

I like this kinda feeling anyway.

Hey!! New Zealand.........

 

Good to see you again... With my new decision, that can't be chaged anymore.

Hope the decision would be fabulous and bring me all the happiness with you, New Zealand. 

 

It was so tough to decide but I passed that time already..

 

I feel that there're many interesting things, waiting for me out there.

 

How good it is!!!